Protokół z obrad jury:
TUTAJ

Spis autorów i prac:
TUTAJ

Od kiedy wynaleziono fotografię, portret był jednym z najpopularniejszych
jej kierunków. Chciano utrwalić wizerunek bliskich osób oraz znanych
ludzi, którzy mieli wpływ na życie społeczne lub kulturalne.
W portrecie fotografia w dużej mierze zastąpiła malarstwo.
Dla malarza liczyła się nie tylko podobizna.
Musiał zapamiętać ulotną ekspresję twarzy zauważoną u modeli
aby odtworzyć ją później w obrazie.
W sumie namalowany wyraz twarzy powstawał z pamięci oraz wyobraźni
malarza. W fotografii analogowej, w przeciwieństwie do cyfrowej, robi się
zdjęcia tylko tego co się widzi przed sobą. Obserwacja oraz utrwalanie
ulotnego wyrazu twarzy trwa ułamek sekundy. Te wszystkie chwile
zatrzymanego czasu nie są sobie równe. Tylko niektóre momenty potrafią
wyrazić autentyczne przeżycia. Portret nie tylko odzwierciedla osobę
portretowaną, lecz przede wszystkim relację między fotografem a modelem:
otwartość, intymność, ufność, humanizm - czy wręcz przeciwnie: dystans,
udawanie, patrzenie na człowieka jako na przedmiot...
Możliwości wyrazu są bardzo różne. Najgłębszą wypowiedzią jest zawsze
uczucie prawdy.


                                                                                   Marian Schmidt